Noms @ Vortex

pix from Nicky Newman

Nomsa sweef

Nomsa is 'n prinses, Sy het
almal se harte altyd laat lag, en het kalmte in siele se gemoed gebring.
Nomsa en jy is nog steeds sielsgenote en sy sal jou nooit verlaat nie. Sy
kyk nog steeds na jou. Nomsa het altyd geglimlag en met wysheid met die
mense om haar gepraat.

Vir wie sou sy bang wees? Nomsa het jou pels gedra, en unieke
persoonlikheid, saggeaard, maar ook beskermend. Altyd by jou. Hier is 'n
gedig vir jou Kathy , wat Nomsa in my ore gefluister het.


Nomsa glimlag.
Nomsa rus.
Nomsa strek haar arms uit.
Nomsa is nie alleen nie.
Nomsa sing in ons harte
en praat met ons siele.
Nomsa sweef hier by ons.
Versigtig loer sy en buite ons deure hou sy wag.
Met wysheid lig sy haar pote en vlerke.
Catherina, Cathy roep sy!!! "Jy sal saam met my wees"
Saam sal ons altyd langs die see stap.
Ek en jy alleen.
Jou beste vriendin




Zaria
xxx

ANCIENT ONE

NOMSA,BELOVED FRIEND
REST IN PEACE
Your ancient,golden kindness
Your Beanybeingness
in our hearts and memories
ALWAYS

Antoinette sez

Eendag lank, lank gelede was daar 'n goue hond, met 'n spierwit string perels om haar nek, en haar naam was Nomsa.

Sy was koningin gewees oor 'n goue vrou, met baie hare; 'n gitswart seekaptein, sy naam was Inkwenkwesi die oggendster, en 'n swart kat.

Sy het almal gespieel in haar goud en vele mense help vlieg wanneer hulle nie meer kan loop nie. In die laaste jaar van haar lewe het sy haarself omspieel in die goud van die Vrouberg. En elke keer as sy op Theefontein gekom het, het sy en die Vrouberg goud geruil.

Die aand van die oggend van haar sterfte het die vrouberg goud oor die ganse vlakte gestuur as monument van liefde aan die koningin wat met reverdigheid en lig geregeer het.

Elke keer as ek na Nomsa verlang, kyk ek na die Vrouberg met die goud diep in haar hart gebere, sodat die aarde altyd kan onthou dat hierdie goue hond haar voetspore op die aarde gemaak het.

Koeka sez

En presies toe het dit hier gereen vir 5 minute. Ek leen 'n deeltjie van haar siel en plant dit in my hart. Dankie vir al die nomsa, nou kan sy vlieg sonder haar gebreekte lyf. Liefde XxXxXxXxXxX

Sam sez

Annelie sez

Boon, lief Boon, jy's die beste hond in die weste, van waar die kranse
antwoord gee
tot waar die see pêrels in haar mond rondrol vir jesus se kroon, al ons bone
vir jesus se kroon, mag jy weer kom, Boon, en kom haal al jou pêrels wat jy
so blink gepolitoer het onder die maan wat soos 'n slim sekel in jou oë skyn
waar jy skelm oor die horison met nog 'n hoenderbeen verdwyn. Oor die
horison se verslete toutjie. Houtjie-van-die-galg, jy het een keer 'n drol
gelos voor 'n CEO se deur, want jy ken die verskil tussen 'n boon en 'n
drol. Soms soos 'n son-stier kon jy hol, 'n bondel goue wol, almal het
gewonder, wat het ons hier, is dit mens of dier?

Al my liefde
MRS-BEAN-LADEN, ANNELIE

Jules sez

i remember this moment in time so well


bless you cathy
nomsa is inside you forever
she moved from being side by side
to deep inside
+
liefde
j

The Beatific Bean

We will remember fondly the beans finest moments.We remember our total, and unconditional Favouritism! The bean was offered a steak or treat many times by Gerry while Cathy looked on,even during festival time , thinking that would be nice thanks!Haven't had one in a while!! And the fox always had prefferential treatment in matters of car hierarchy - good window seats please.The wispy whiskers in the breeze. We will miss her, but know she is on the next leg of her uber doggy journey - may she be blessed and always a light-being!!!
Much love
Rossana and Gerry
xxxxxxxxx

cam sez

Nomsita in all her perky glory. Canis adoramus. Nommi beeeeeen
the most amazing
bitch
goddess honey pie love angel cake sweetie schnuffum

the bean is dead - long live the bean

Nomsa died yesterday morning at about nine-thirty, burying her head in my stomach as she did so. Over the past few days we have received such support from you who love us scattered accross the planet and whom Nomsa touched deeply, as only she could. Hence this virtual memorial service - please share your memories and pics. I'll keep posting more as I find them.

She has been my companion for the past twenty years and has taught me more than I can begin to tell. She is buried under a fan aloe overlooking the 8km stretch of Noordhoek beach - Nomsa's final stomping ground that she loved so much. Her soft coat glowing orange in the fading sunlight against the white sand, framing her much-loved dolphin smile and gentle eyes.

In the last two years she suffered from bad arthritis. So much so that about two years ago her shoulders slipped out of her sockets and I thought we'd come to the end of our final road trip. Nomsa merely smiled, and within weeks had changed her walk to that of a stilt-walker. It never happened again. At that time she also managed to keep a frisky and dominating staffieX at a constant 4m distance with an almost imperceptible snarl!